میشل فوکو فیلسوفی بود که به ما آموخت که هیچ جنبه ای از زندگی اجتماعی، از زندان تا تختخواب، از حقیقت علمی تا رفتار روزمره، از قلمرو سیاست و قدرت مصون نیست.
سه مفهوم محوری اندیشه فوکو عبارتند از: 1. قدرت: او قدرت را نه به عنوان مالکیت یا سرکوب، بلکه به عنوان یک رابطه پویا و مولد در جامعه میدید. 2. دانش: دانش برای او همیشه وابسته به شرایط تاریخی و شبکه های قدرت است. 3. سوژه: سوژه انسانی نه یک ذات ثابت، بلکه فرآیندی است که توسط قدرت و گفتمانها (تحت سلطه قرار گرفته و ساخته) میشود